Terug naar Website Zeilen

Zeilen Kroatië 2005

Zeilen in Kroatië 2005.

Dit jaar hebben we de nodige voorbereidingen getroffen om eind mei 2005 weer naar Kroatië te gaan. Ik heb weer vakantiedagen gekocht bij mijn werkgever en kan dit jaar bijna 2 maanden op vakantie. De ligplaats in de haven van Biograd is weer betaald en is dit jaar ruim 10% in prijs verhoogd volgens de prijslijst. Intussen heb ik het havenkantoor gemeld dat we eind mei weer komen. De chartertijd is nu voorbij en we hebben nu gelukkig zelf de keuze om te gaan wanneer we willen. We mogen immers de Marisha niet meer verhuren volgens de nieuwe richtlijnen, maar wel lenen aan familie en bekenden..... Tevens zullen we nu de nieuwe vaarbelasting moeten gaan betalen en de lijst van de bemanning moeten bijhouden. Dit jaar komen John en Riëtte, mijn zeilvrienden, in onze 2e week een week met ons mee varen. Ze komen met het vliegtuig en zullen landen op de luchthaven van Zadar. We hebben afgesproken dat we ze daar op komen ophalen. Dobber gaat weer mee net als vorig jaar.

In de afgelopen periode hebben we veel gedonder gehad met de registratie van de Marisha op St. Vincent. Na eerst nog een vignet bij de ANWB te kopen in Gouda om door Oostenrijk te mogen rijden, vertrokken we 27 mei om 09.15 uur uit Lekkerkerk. We zouden er nu weer twee dagen over doen met een overnachting in Rennweg, vlak voor de Tauerntunnel  in Oostenrijk. De rit verliep voorspoedig, met een aantal stops onderweg voor de regelmatige sanitare behoeften en om wat te eten of koffie te drinken. We overnachtten aldus in Rennweg in een Posthotel. We kregen een ruime familiekamer voor 6 personen!!. De auto kon achter het hotel op de binnenplaats een plekje vinden. Dobbertje was geen probleem en na nog een maaltijd te hebben verorberd en Dobbertje te hebben uitgelaten waren we slaapklaar.

Ik heb die nacht als een blok geslapen op een zeer hard bed.....

De volgende morgen  zijn we na een uitstekend ontbijt vlug vertrokken. Dit hotel zou ook in de komende jaren regelmatig onze vaste slaapplek worden op de heenreis.

De volgende dag zijn we weer vroeg vertrokken richting Villach. De wegen zijn in Oostenrijk uitstekend en we konden goed opschieten. Na enige uren passeerden we de Sloveense grens, maar na enige tijd werden daar de wegen een stuk slechter. Men was echter wel vaak aan het werk om de vele doorgaande wegen te verbeteren of uit te breiden. Maar daar hadden we nu nog niets aan. Tot Ljubliana ging het nog redelijk, daarna werd het vaak zeer slecht. Nadat we Meno Visto gepasseerd waren namen we de weg naar Karlovac. We hadden goed onthouden hoe we de oprit naar de tolweg konden vinden bij Bosiljevo en toen ging het erg snel. Tegen het eind van de avond namen we afslag bij Benkovac richting Biograd. Na een uur over binnenwegen rijden bereikten we  om ca 22.30 uur Biograd. De sleutels zouden op de boot liggen in de charterhaven en het licht zou aan zijn. Toen we bij de boot aankwamen was alles volgens afspraak geregeld en konden we slapen.

Toen ik de volgende morgen wakker werd was Trudy al Dobber aan het uitlaten. Ik ontdekte al gauw dat ik geen accu-stroom had, maar wel

220 V. Vervolgens kon ik helaas geen koffie zetten daar ik geen passende (Franse-) stekker had, grrrr... Ik ga dit vandaag bij Pitter vragen. Toen Trudy terugkwam zijn we na het ontbijt ijs gaan eten aan de oude haven en ‘s-avonds pizza aan de Boulevard.

De volgende dagen volgden vele administratieve zaken en naar de havenmeester van Biograd voor de vaarbelasting en de crewlist.

Een langdurige kwestie, want er stond een zeer lange rij voor de deur van mensen die het zelfde wilde als ik... Vele uren later was dat afgehandeld en toen opnieuw naar Gordan van SRC Charters. We kregen hem weer niet te pakken, maar bewaarde dat maar voor het moment als we terug zouden zijn. John en Riëtte waren inmiddels aangekomen. Hierna 49 liter brandstof getankt + 5 liter mengsmering voor de BB-motor.

Zeilen 2005-2

Volgens afspraak zou de laatste huurder afgetankt moeten hebben, doch dat bleek niet gebeurd, grrr!! Hierna vertrokken we richting Zut, onze eerste bestemming om weg te zijn uit Biograd. Een paar uren later zaten we aan het bier en toen het donker werd hebben we gegeten in het gezellige restaurantje. Die nacht begon het flink te waaien en kregen we een gratis concert van een accordeonspeler in een van boten naast ons. Er waren weinig ligplaatsen en er was veel lawaai omdat men daar de kade aan het vernieuwen was.

De volgende dag vertrokken naar Papesi in de Kornaten. We hadden wind en konden nu lekker zeilen, heerlijk!!! We haalden bij uitschieters zelfs 7,9 knopen snelheid. Trudy heeft dit snel ge-smst naar Allard.... Het tegen de wind in aanleggen in Papesi ging weer vlot.

De samenwerking bij het aanleggen ging steeds beter. Na het aanleggen kregen we van John een hoofdlicht. Altijd makkelijk bij klussen in het donker. Ik heb deze later vaak gebuikt bij de laatste uitlating van Dobber.

Die avond in de kuip gegeten van een heerlijke pasta van John.

Bij de laatste uitlaat van Dobber wilde deze niets doen dan snuffelen....

Het waren natuurlijk allemaal nieuwe interessante geurtjes...

De volgende dag zijn we om 11.00 uur vertrokken naar Murter. Deze keer zou het Jesera worden, aan de ZO-kant van Murter. Ook nu weer konden we lekker zeilen. We arriveerden om ca. 16.30 uur en konden aan het eind van de pier aan de mooring. Na het traditionele bier zijn we wezen eten bij de plaatselijke horeca voor 354 Kuna.

De volgende dag vertrokken we naar Primosten met weinig wind. Het laatste deel van de middag trok de wind weer flink aan en konden we opnieuw heerlijk zeilen. We zijn nu tussen de eilanden Tijjat en Zmaran door gevaren, en vervolgens langs Zlarin naar Primosten. We konden deze keer eens aanleggen aan de havenpier (36 €) en hebben ‘s-avonds in Primosten heerlijk pizza gegeten aan de wal.


4 juni 2005, Vandaag gaan we zuidelijk naar Drvenik Veli in de buurt van Split.

Onderweg hebben we veel moeten kruizen, maar hebben een prachtige zeildag gehad. Om 17.30 kwamen we aan in Grabule op Drvnik Veli. Er waren geen moorings en gingen langszij de pier liggen net als de anderen schepen. Het bleek hier ruim 13 meter diep te zijn!! Te diep om te ankeren. Maar géén elctra en ergens verderop slechts één waterkraan, doch het was hier gratis aanmeren. Dus, niet zeuren ;-))

We hebben die avond bij een zeer slecht restaurant gegeten! Niets deugde van de maaltijd waarop we bovendien erg lang moesten wachten. Daar komen we zeker niet meer terug!!


Zut

Murter

(klik op foto’s voor meer                                      info)